Onze oproep om ervaringen te delen rondom de regels van brandveiligheid in gangen van wooncomplexen heeft veel reacties opgeleverd. Van frustratie, boosheid en onbegrip, naar mogelijke oplossingen. Een bloemlezing uit de reacties.
Er zijn veel reacties van onbegrip en frustratie:
‘De gangen worden toch niet onbegaanbaar als er kunst aan de muur hangt? Het voelt zo kil en klinisch aan, wat is het argument dat er helemaal niets meer mag?’
’Heeft dit echt met brandpreventie te maken opgesteld door mensen uit het veld? Het makkelijkst is een strakke norm opstellen en die zonder enige souplesse toe passen. Het lijkt op de dienstplicht in de 70-er jaren; haar van langer dan x mm moet er af. Volgens de brandweer zijn zelfs planten die niet in de loopruimte staan brandgevaarlijk.’
’Toen we dit drie jaar geleden voor het eerst hoorden, heeft iedereen de gezellige kastjes, zitjes, plantjes etc. weggehaald. Maar we zijn er erg ontevreden over want de gezelligheid en de ziel zijn weg. We vragen ons ook af of het wel nodig is. We wonen per etage met twee woningen en hebben een hele grote en brede hal. De weg naar de lift of trappenhuis is bij ons nooit geblokkeerd geweest. Natuurlijk letten wij daar goed op. Maar omdat er naast het trappenhuis van de woongroep ook veel trappenhuizen met andere bewoners zijn waar zowel gezinnen, stellen als alleenwonende wonen, wil men één lijn trekken.’ ‘Het zijn doorgeschoten, absurde, onfatsoenlijke maatregelen die worden doorgevoerd. Ik hoorde onlangs, dat zelfs een bankje bij de uitgang, waar ouderen wachten op een taxi of dergelijke, is weggehaald. Ik vind het schandalig.’
Vaak wordt ook gerefereerd aan de inconsequenties.
‘Bij ons mag alleen een (kunst)kerstboom mits deze geïmpregneerd is, in verband met brandgevaar in de grote ingangshal. Wel mag een kist van hout onder een antieke klok in dezelfde hal. Heel vreemd. Onder de brievenbussen mogen wel dus veel kerstdozen van karton, ook zoiets kroms. Het is niet meer te volgen, wat wel en wat niet. Ik geloof dat ze het zelf allang niet meer begrijpen.’ ’Sommige zaken zijn lastig uit te leggen aan bewoners. De vluchtroutes vrijhouden is van groot belang en uit te leggen. Maar bijvoorbeeld een plantje aan de regenpijp op de galerij? Lastig. Bovendien wordt er per complex anders gehandeld het is maar net wie er van de woningbouwvereniging langs komt.’
En de maatregelen leveren volgens sommigen juist extra risico’s op.
‘Ik vind het krom dat ik idioot ver moeten lopen om mijn scootmobiel op te halen om überhaupt goed te kunnen vluchten voor een mogelijke brand. De schuur waar mijn scootmobiel staat is ver lopen en NIET brandveilig. In mijn doodlopende gang mocht mijn scootmobiel niet meer staan, terwijl het dan bij voordeur is en ik goed kan vluchten bij calamiteiten.’
‘Mijn doodlopende gang is leeg en steriel te noemen. Er hoeft niemand door. Mijn vluchthulpmiddel is ver weg en onbeheerd bij brand/ rook in een schuur die ver weg is. Dit kan toch nooit de bedoeling zijn geweest.’
Er zijn ook mensen die wel begrip kunnen opbrengen.
‘Natuurlijk is het saai en bij het niet kunnen plaatsen van hulpmiddelen heel onhandig. Maar dit is niet verzonnen om mensen te pesten, maar om mensen te redden. We denken altijd dat die brand niet bij ons zal gebeuren. Maar de brandweer en hulpverleners mogen wel de slachtoffers opruimen. Denk daar ook eens aan. Gezellig inrichten kan ook met brandveilige spullen.’
Ook mogelijke oplossingen komen voorbij. Waaronder burgerlijke ongehoorzaamheid.
‘Ik heb me er niks van aangetrokken! Ik woon in een appartementencomplex en ben de enige die gewoon een plantenbak met fleurige bloemen voor mijn raam tussen twee muren naast mijn voordeur heb gehouden. Een huismeester stond aan de bak te rukken (hij zat vast geschroefd aan de muur) en later vond ik er een briefje met: “dit hoort hier niet!”. Bijna een mop als het niet zo triest zou zijn, maar niet aan mij besteed hoor. Weg met het briefje dus. Wat burgerlijke ongehoorzaamheid is mijn motto. Deed iedereen dat maar.’
‘Muren hoeven niet saai te zijn als er niets aan de wand mag hangen. Schilder de muren in mooie kleuren en/of voeg mooie wandschilderingen toe.’
’Bij mijn moeder in het wooncomplex moest ook alles weg wat brandbaar is. Haar accessoires hebben we vervangen door een metalen wandplank met stenen of metalen dingen erop en dingen aan de muur van keramiek of metaal. Metalen tafeltjes of stoelen mogen daar ook.’
Op 5 oktober is er een bijeenkomst in Den Haag waar je kunt meepraten over mogelijke oplossingen. Kijk hier voor meer informatie.
Duidelijk is al dat woningcorporaties de regelgeving soms veel strenger toepassen dan noodzakelijk. Hier kun je lezen wat er werkelijk in de wet staat.