Landelijke Vereniging Gemeenschappelijk wonen van OuderenSubscribe Now

Wijzer Wonen voorjaar 2018: thema eenzaamheid

Eenzaamheid is een actueel thema. Beleidsmakers, buurthuizen, media: op alle niveaus heeft het de aandacht. Wijzer Wonen vraagt hoe het zit in woongemeenschappen. Kun je daar ook eenzaam zijn? En (hoe) is dit te voorkomen? Lees deze en andere reacties in Wijzer Wonen:

‘Ook bewoners van vitale woongemeenschappen worden ouder en daarmee neemt de vitaliteit af. Dan trekken mensen zich meer terug en neemt de kans op eenzaamheid toe. Als medebewoners al in staat zijn dit probleem te signaleren, vinden ze het moeilijk om contact te zoeken en eenzame mensen te betrekken bij activiteiten. Dit lijkt echt een probleem dat thuis hoort bij professionals.’

Netty van Triest, vanuit Platform 31 betrokken bij Experiment Vitale woongemeenschappen

‘Juist omdat ik een ‘einzelgänger’ ben, ging ik nadenken over de wijze waarop ik oud wilde worden. Zo kwam ik terecht bij woongemeenschap Nieuw Wede. Ik bepaal zelf de mate waarin en de wijze waarop ik contact heb met mijn medebewoners en ik geniet erg van dat contact’.

Cor Stapel, 91 jaar

‘Groepswonen biedt goede kansen om gelukkig oud te worden. Maar het moet altijd gaan om de vorm die past bij je eigen leven.’

Tineke van den Klinkenberg, 30 jaar ervaring in gemeenschappelijk wonen

‘Om eenzaamheid tegen te gaan moet je meestal zelf actie ondernemen:
– neem deel aan activiteiten, stap over die drempel en ga erop af ook al kost het moeite.
En ook als groep kun je eenzaamheid signaleren en verhelpen:
– organiseer activiteiten voor verschillende doelgroepen. Vergeet de oudere bewoners niet en hou daarbij rekening met de soort activiteiten.’
Vanuit een twaalftal woongemeenschappen kreeg Wijzer Wonen vele tips. Bovenal gaf men aan dat het heel belangrijk is om lastige thema’s als eenzaamheid bespreekbaar te maken in de groep.

‘Het is heel belangrijk dat je een gezamenlijke visie hebt op waarom je bij elkaar woont. En een heldere grondslag, zodat iedereen weet waar het over gaat. Daarmee kun je de groep levendig houden. Het valt of staat met de instelling van de mensen die er wonen.’

Yvon Hoogendijk van Grijzelente begeleidt groepen die gemeenschappelijk willen wonen

Wanneer we als groep op zoek gaan naar een passende naam, besluiten we eerst te formuleren wat ons als toekomstige bewoners bindt: ‘Dan komt de kwestie van de naam op tafel. Eerder hét hete hangijzer, waar we zo verschillend over dachten. Nu blijken we veel meer open en bereid om beelden te zoeken, die passen bij de visie die we net hebben geformuleerd.’

Gabriëlle Verbeek, in haar kroniek, over haar woongemeenschap in oprichting