Landelijke Vereniging Gemeenschappelijk wonen van OuderenSubscribe Now

Wat is een woongemeenschap van ouderen eigenlijk?

een project van zelfstandige woningen met tenminste één gemeenschappelijke ruimte

  • u woont in een gemeenschap of groep, die tenminste inhoudt dat er bereidheid is tot gezamenlijke activiteiten en wederzijdse hulp. Die hulp is géén mantelzorg, maar ‘gewoon’ ouderwetse burenhulp (naoberschap), in de meest ruime zin.
  • bewoners vormen samen een vereniging waarvan de leden in gezamenlijke verantwoordelijkheid het project bewonen en zelf (mee) bepalen, wie als   nieuwe bewoner wordt toegelaten

De woorden “woongroep” en “woongemeenschap” worden door elkaar gebruikt, maar wij bedoelen er hetzelfde mee.

De groep zelf bepaalt hoe de groep woont en leeft. Elke woongroep heeft een eigen karakter. En ook een eigen bestuur. Het gemeenschappelijke van alle woongroepen is dat begrippen zelfstandigheid en zelfwerkzaamheid zijn gekoppeld aan saamhorigheid. Een woongroep is géén zorginstelling, maar we denken wel na over hoe zorg geregeld kan worden, op een manier die past bij onze eigen woongroep. Daarnaast is burenhulp in een woongroep niet iets uit vervlogen tijden.

Maatschappelijk heeft het gemeenschappelijk wonen van ouderen grote en aantoonbare voordelen. Je blijft scherp en actief, je hoort erbij. Je kunt langer en prettiger zelfstandig blijven wonen zonder te vereenzamen. Onderlinge verbondenheid in een vertrouwde omgeving is belangrijk.

Maar gemeenschappelijk wonen kan ook spanningen opleveren. Spanningen die te maken hebben met de tegenstellingen die in een groep kunnen ontstaan:

  • tegenstellingen tussen eigen mening en groepsbesluit,
  • tussen je eigen gang gaan en je aanpassen,
  • tussen “oude” en “nieuwe” groepsleden,
  • tussen onverdraagzaamheid en tolerantie.

Daarom is het wonen in een woongroep meer dan een rustig “onder de pannen zijn”. Het is óók een uitdaging en een avontuur. Voor veel deelnemers in een woongroep betekent het echt een nieuwe levensfase.